Nieuwjaarke zoete

Goedemorgen, het is wel degelijk 2008.
Ik kan voor een keer zonder schroom beweren dat de inluiding van het nieuwe jaar gewoon knal PLEZANT was en dat is geleden van toen ik nog vierde met mijn ouders, hun vrienden en diens koters.

Eenmaal de ouderlijke nieuwjaarspartijtjes ontgroeid waren er de oud-nieuw ervaringen met mijn toenmalige vriendje, toen we ‘rebels,rebels’ gewoon thuisbleven (wat is het fijn om 15 te zijn). Er waren de in-de-kou-staan marathons voor cafés om toch maar zeker iedereen die ik kende een dikke bees op zijn snoet te kunnen geven. Er waren de feestjes in de dorpsfeestzalen die niet eens mijn eigen dorp waren.

 Altijd liep er ook wel iets mis. Drama met jongens. Mafkezen in bloot bovenlijf met schrammen all around. Straalbezopen chauffeurs. Door de jaren heb ik gewoon aanvaard dat nieuwjaar “niet mijn ding” is, eerder iets waar ik weeral doormoet om aan een volgende 365 (of 366) dagen te beginnen. En dan komt er een nieuwjaar waar je niets van verwacht en dat gewoon vlekkeloos verloopt. Geen drama, geen vriendjes, gewoon vrienden.

Als het echt waar is dat het jaar verloopt zoals het begonnen is, heb ik niets te vrezen. Laat maar komen.