Kloterij

‘t Besluipt me, bekruipt me, bespringt me
trekt me zachtjes de afgrond in
smachtend naar adem
een plek waar ik geen steun meer vind.

‘k zie het, hoor het
en voel het komen,
in mijn hersengeweld,
in dag- en nachtdromen.

Onmacht is geheel de mijne,
hersenen compleet verlamd,
voel ik dat ik zal verdwijnen,
wanneer mijn vuur is opgebrand.

Van links naar rechts, 
ik zwalp, ik spring,
met open ogen
de duisternis in.